เมื่อปัญหาของโรคที่เกิดจากความเสื่อมของร่างกายคุกคามคุณ (เช่น : โรคมะเร็ง โรคหลอดเลือดหัวใจตีบ, โรคเส้นเลือดในสมองตีบ, คลอเรสเตอรอลสูง, ความดันสูง, โรคไขมันเกาะตับ, โรคไขมันเกาะไต, ไขมันในหลอดเลือดสูง, โรคตับ, ตับอักเสบ, ไตอักเสบ, โรคหอบหืด, โรคลมชัก, โรค SLE, โรคไขข้อ, โรค Bechet, โรคผิวหนังอักเสบแพ้ง่าย, โรคไขข้อ, วัยทอง, ปวดประจำเดือน, มีถุงน้ำที่เต้านม รังไข่, มีบุตรยาก, อ้วน, โรคไทยรอยด์, อ่อนเพลีย เหนื่อยล้า, ต่อมลูกหมากโต, โรคเบาหวาน, เอดส์ (AIDS) หรือ HIV, โรคพุ่มพวง หรือ โรคแพ้ภูมิตัวเอง, อัมพาต อัมพฤกษ์, โรคเก๊า, โรคสะเก็ดเงิน, โรคเรื้อนกวาง, โรคภูมิแพ้, Sex เสื่อม, หย่อนสมรรถภาพทางเพศ, เสริมสร้างสมรรถภาพทางเพศ ฯลฯ) เรามีคำตอบให้คุณ ว่าต้องทำอย่างไร จึงจะสามารถอยู่กับโรคเหล่านี้ได้อย่ามีความสุข

Note:
อาหารเสริมไม่ใช่ยารักษาโรค อาหารเสริมเพียงช่วยให้ผู้ป่วยใช้ชีวิตอยู่กับโรคที่เป็นอยู่ได้อย่างมีความสุข และ มีสุขภาพแข็งแรง

.

.

วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

วิตามิน A (Vitamin A) คืออะไร?

วิตามินเอ มีส่วนประกอบสำคัญของคอร์เนีย และยังมีผลต่อการเจริญเติบโต การสร้างกระดูก และระบบสืบพันธุ์ นอกจากนี้ ยังป้องกันการติดเชื้อระบบทางเดินอาหาร ระบบทางเดินหายใจ และระบบขับปัสสาวะ ทำให้ผิวหนังและเส้นผมแข็งแรง
วิตามินเอ ค้นพบโดย ดร. อี.วี. แมคคอลลัม (E.V. McCollum) นักวิทยาศาสตร์ชาวสหรัฐอเมริกา
วิตามินเอ แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ
  1. อยู่ในรูปแบบวิตามินอยู่แล้ว (Proformed Vitamin A) หรือเรียกว่า Retinol ซึ่งได้มาจากเนื้อสัตว์ เช่น น้ำมันตับปลา
  2. กำลังจะเป็นวิตามินเอ (Provitamin A) หรือเรียกว่า Carotene เป็นสารที่เมื่อเข้าสู่รางกายจึงได้รับการเปลี่ยนเป็นวิตามินเอ พบมาในผักสีต่างๆ เช่น แครอท ผักโขม
ประโยชน์
  1. ช่วยบำรุงสายตา และแก้โรคตามัวตอนกลางคืน (Night Blindness)
  2. ช่วยให้กระดูก ผม ฟัน และเหงือกแข็งแรง
  3. สร้างความต้านทานให้ระบบหายใจ
  4. ช่วยสร้างภูมิชีวิตให้ดีขึ้น และทำให้หายป่วยเร็วขึ้น
  5. ช่วยในเรื่องของผิวพรรณ ลดการอักเสบของสิว และช่วยลบจุดด่างดำ
  6. ช่วยบรรเทาโรคเกี่ยวกับไทรอยด์
แหล่งวิตามินเอ
ผักผลไม้ที่ให้วิตามินเอ ส่วนใหญ่จะมีสีเหลือง ส้ม แดง และเขียวเข้ม เพราะมีเบต้าแคโรทีน และแคโรนอยด์ ที่ร่างกายจะเปลี่ยนเป็นวิตามินเอต่อไป เนื่องด้วยวิตามินเอ ในผักผลไม้มีความไวต่อออกซิเจนมาก ดังนั้นวิธีการต้มที่ป้องกันการสูญเสียวิตามินได้ดีทีสุดคือ ควรปิดฝาภาชนะขณะต้มและใส่น้ำน้อยๆ
ร่ายกายต้องการวิตามินเอในแต่ละวันอยู่ที่วันละ 4,000-5,000 IU

แหล่งวิตามินในธรรมชาติจำนวนปริมาณสารอาหารที่ได้รับ
ผักตำลึงน้ำหนัก 100 กรัม 18,608 IU
ยอดชะอม น้ำหนัก 100 กรัม10,066 IU
คะน้าน้ำหนัก 100 กรัม 9,300 IU
แครอท น้ำหนัก 100 กรัม 9,000 IU
ยอดกระถินน้ำหนัก 100 กรัม7,883 IU
ผักโขมน้ำหนัก 100 กรัม7,200 IU
ฟักทองน้ำหนัก 100 กรัม6,300 IU
มะม่วงสุก1 ผล(โดยเฉลี่ย)4,000 IU
บรอกโคลี1 หัว(โดยเฉลี่ย)3,150 IU
แคนตาลูบน้ำหนัก 100 กรัม 3,060 IU
แตงกวา1 กิโลกรัม1,750 IU
ผักกาดขาว น้ำหนัก 100 กรัม 1,700 IU
มะละกอสุก1 ชิ้นยาว(โดยเฉลี่ย)1,500 IU
หน่อไม้ฝรั่งน้ำหนัก 100 กรัม 810 IU
มะเขือเทศ น้ำหนัก 100 กรัม800 IU
พริกหวาน1 เม็ด(โดยเฉลี่ย)500-700 IU
แตงโม 1 ชิ้นใหญ่ 700-1,000 IU
กระเจี๊ยบเขียวน้ำหนัก 100 กรัม 470 IU

อันตรายจากการขาดวิตามินเอ
  • โรคผิวหนัง เนื่องจากวิตามินเอมีส่วนสำคัญ ในการรักษาสภาพเยื่อบุผิวหนัง ขาดวิตามินเอทำให้ผิวพรรณขาดความชุ่มชื้น หยาบกร้าน แห้งแตก โดยเฉพาะผิวหนังบริเวณข้อศอก ตาตุ่มและข้อต่อด่างๆ ซึ่งอาจนำไปสู่โรคผิวหนัง เช่น สิวและโรคติดเชื้ออื่นๆ ได้
  • ตาฟาง หน้าที่ของวิตามินเอ คือช่วยในการสร้างสารที่ใช้ในการมองเห็น หากขาดจะทำให้มองเห็นได้ยากในเวลากลางคืน หรือในที่แสงสว่างน้อย และทำให้เยื่อบุตาแห้ง กระจกตาเป็นแผล ในกรณีที่ร่างกายขาดวิตามินเออย่างรุนแรง อาจทำให้ตาบอดได้
  • ความต้านทานโรคต่ำ วิตามินเอเป็นตัวช่วยสำคัญ ที่ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันในร่างกายของเรา ทำงานตามปกติ การขาดวิตามินเอจึงทำให้เกิดโรคติดเชื้อ ในระบบทางเดินหายใจได้ง่าย อีกทั้งยังทำให้เกิดการอักเสบในโพรงจมูก ช่องปาก คอ และที่ต่อมน้ำลาย

อันตรายจากการได้รับวิตามินเอเกิน
  1. แท้งลูกหรือพิการ หญิงมีครรภ์ที่ได้รับวิตามินเอมากเกินไป มีความเสี่ยงต่อภาวะ ทารกในครรภ์คลอดออกมา พิการหรือแท้งได้ เนื่องจากวิตามินเอ มีผลต่อการเจริญเติบโตของเด็กในครรภ์ ซึ่งอาจทำให้เด็กมีความผิดปกติ ที่ทางเดินปัสสาวะ กระดูกผิดรูป หรือมีติ่งปูดออกมาที่บริเวณหู
  2. อ่อนเพลีย หากร่างกายได้รับวิตามินเอเกินครั้งละ 15,000 ไมโครกรัม จะมีผลทำให้รู้สึกอ่อนเพลียและอาเจียนได้
  3. เจ็บกระดูกและข้อต่อ เบื่ออาหาร เซื่องซึม นอนไม่หลับ กระวนกระวาย ผมร่วง ปวดศีรษะ ท้องผูก ทั้งหมดนี้เป็นโทษในระยะยาว ที่เกิดจากการรับประทานวิตามินเอมากเกินไป
ที่มา : วิกิพีเดีย

วิตามิน B1 (Vitamin B1 [Thiamine, Thiamin]) คืออะไร?

ไทอามีน หรือ ไทอามิน (อังกฤษ: thiamine, thiamin) หรือ วิตามินบี1 (อังกฤษ: vitamin B1) เป็นวิตามินที่ร่างกายไม่สามารถสร้างขึ้นเองได้ ต้องรับประทานอาหารหรืออาหารเสริม มีคุณสมบัติพิเศษคือไม่มีพิษตกค้าง ถ้ามีมากเกินไป ร่างกายจะขับออกมาทันที

ประโยชน์
  • จำเป็นต่อการทำงานของสมอง ระบบประสาท ระบบย่อย หัวใจและกล้ามเนื้อ
  • ช่วยให้เจริญอาหารและช่วยในการเจริญเติบโตของร่างกาย
  • ช่วยแก้อาการเมาคลื่นและเมาอากาศ
  • ช่วยเพิ่มภูมิชีวิตและรักษางูสวัดให้หายเร็วขึ้น
  • ช่วยให้แข็งแรง
ที่มา : วิกิพีเดีย

อนุมูอิสระ (Free Redical) พิษร้ายใกล้ตัวคุณ

ทุกๆท่านคงจะได้ยินชื่อ อนุมูอิสระ หรือ Free Redical มาบ้างแล้วไม่มากก็น้อย (โดยเฉพาะกับโฆษณา เกี่ยวกับเครื่องสำอางค์ ของผู้หญิง) แต่ท่านทราบหรือไม่ว่า จริงๆแล้ว อนุมูลอิสระคืออะไร และ จะมีผลอย่างไรต่อร่างกายบ้าง?

สำหรับท่านที่ยังไม่ทราบ ผมจะขอเล่าเรื่องของ อนุมูลอิสระให้ทุกๆท่านได้เข้าใจกัน อย่างถ่องแท้เสียก่อน

อนุมูอิสระ หรือ Free Redical
นั้นคือโมเลกุลหน่วยที่เล็กที่สุด ที่เราจะสามารถพบได้ (ณ.ปัจจุบันนี้) ซึ่งมันจะตรงเข้าโจมตีเซลล์ต่างๆในร่ายกายของคุณ

ก่อนอื่น เราต้องรู้ก่อนว่าร่างกายของเรานั้น ประกอบด้วยส่วนที่เล็กมากๆ จำนวนนับล้านๆ ซึ่งเราเรียกส่วนนี่ว่า เซลล์ ซึ่งเซลล์นั้นจะประกอบด้วยส่วนหลักๆ 3 ส่วนที่ได้รับผลกระทบจากอนุมูลอิสระโดยตรง (ส่วนประกอบอื่นๆ จะไม่พูดถึงเพื่อให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น แต่อาจจะกล่าวถึงในบทต่อๆไป) ซึ่งส่วนประกอบหลักๆ 3 ส่วนนี้ก็คือ
  1. ผนังเซลล์ หรือที่เรียกว่า Plasma Membrane
  2. นิวเคลียส Nucleus
  3. ไมโทคอนเรียร์ Mitochondria

จากภาพ Picture 01 รูปที่ 1 เมื่ออนุมูลอิสระเข้าสู่ร่างกายแล้วมันจะตรงเข้าไปที่ผนังเซลล์ และทำลายผนังเซลล์ทันทีที่มันไปกระทบกับผนังเซลล์ ดังรูปที่ 2 และ 3 ใน Picture 01 ซึ่งการทำลายนี้จะเป็นการทำลายแบบโดมิโน่ หมายความว่า เมื่อเซลล์ที่ 1 ถูกทำลายโดยอนุมูลอิสระ เซลล์ที่ 1 นั้นจะเข้าไปทำลายเซลล์ที่ 2 แเละเมื่อเซลล์ที่ 2 โดยทำลาย มันก็จะไปทำลายเซลล์ที่ 3 และจะทำลายต่อไปเรื่อยๆนั่นก็คือ เมื่อเซลล์โดนกระตุ้นโดยอนุมูลอิสระ เมื่อไหร่ เซลล์เหล่านั้นก็จะเกิดภาวะการทำลายตัวเองอย่างต่อเนื่องทันที และ เมื่ออนุมูลอิสระ ทำลายผนังเซลล์ได้แล้ว จุดหมายต่อไปก็คือ ทำลายสารพันธุกรรมหรือ DNA ดังรูปที่ 4 ใน Picture 01 มันจะทำลายไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้รับสารต่อต้านอนุมูลอิสระ (จะกล่าวถึงสารต้านอนุมูลอิสระในบทต่อไป) เมื่อเซลล์โดนทำลายมากก็จะทำให้การแบ่งเซลล์นั้นผิดเพี้ยน ดังรูป Picture 02 จนในที่สุด ก็ก่อให้เกิดโรคที่เรียกว่าโรคแห่งความเสื่อมอย่างมากมาย โดยปัจจุบัน เรารู้ว่าโรคแห่งความเสื่อมที่เกิดจาก อนุมูลอิสระนั้นมีมากกว่า 3 หมื่น ชนิด ซึ่งโรคที่เรารู้จักกันดีก็ได้แก่ โรคมะเร็ง, โรคเบาหวาน, โรคหัวใจ, โรคหลอดเลือด, โรคความดันโลหิตสูง
สำหรับโรคมะเร็ง ปัจจุบันนี้ข้อมูลจากสภากาชาดไทยได้สรุปอัตราผู้ที่มีความเสี่ยงเป็นโรคมะเร็งอยู่ที่ 25% ของประชากรทั้งประเทศ หมายความว่า ถ้ามีคนนั่งกันอยู่บริเวณเดียวกัน 4 คน จะมี 1 คนเป็นมะเร็งเสมอ และจากข้อมูลล่าสุด ผู้ที่เป็นมะเร็ง มีโอกาศรอดแค่ 1 ใน 3 เท่านั้นเอง (แต่อาจจะเพิ่มเป็น 1 ใน 2 ได้ ก็ต่อเมื่อผู้ป่วยมะเร็งรู้ตัวก่อนที่การป่วยจะเข้าสู่ระยะที่ 3 ซึ่งเป็นระยะลุกลาม)

นอกจากนี้ ยังมีการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับความเสี่ยงและอัตราการเสียชีวิตของผู้ที่ป่วยเป็น โรคเบาหวาน, โรคหัวใจ, โรคหลอดเลือด, โรคความดันโลหิตสูง ไว้อย่างน่าสนใจ ซึ่งสำหรับประเทศไทย ผู้ที่เสียชีวิตจากโรคที่กล่าวมาข้างต้นนั้นอยู่ที่ 5 คนต่อชั่วโมง
นักวิทยาศาสตร์ ได้วิจัยต่อไปจนพบว่าในวันหนึ่งๆ เซลล์ 1 เซลล์ในร่ายกายจะต้องถูกการทำลาย จากอนุมูลอิสระเป็น จำนวนมากกว่า 75,000 ครั้ง (แต่ถ้าหากใครก็ตามที่สูบบุหรี่ จะได้รับอนุมูลอิสระ มากถึง 10,000,000,000,000,000 ตัวต่อการสูบบุหรี่ 1 มวล)

สำหรับสาวๆทั้งหลายนั้น อนุมูลอิสระ มีผลที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงการทำลาย โดยจะสังเกตุได้จากริ้วรอยบนใบหน้า (ซึ่งเป็นจุดที่ เครื่องสำอางค์ทั้งหลายให้ความสำคัญ และ เราจะรู้จัก อนุมูลอิสระจากเรื่องนี้ มากที่สุด)

จากเรื่องราวข้างบน ท่านอาจจะอยากทราบแล้วว่า อนุมูลอิสระ นั้นจริงๆแล้วมาจากที่ไหนบ้าง ก็จะขอบอกไว้เลยว่าอนุมูลอิสระนั้นมีอยู่รอบๆตัวเรา และ เราได้รับทุกวัน ทุกเวลา ตลอด 24 ชั่วโมง
ตราบที่เรายังหายใจเอาออกซิเจนเข้าสู่ร่างกาย

หลังจากที่รู้จักอนุมูลอิสระกันแล้ว คราวนี้ มารู้จักสารต้านอนุมูลอิสระกันบ้าง

สารต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งชื่อก็มีความหมายตรงตัวอยู่แล้ว คือ เอาไว้ต่อต้านอนุมูลอิสระ ที่เข้ามาในร่างกาย ของเรานั่นเอง ก่อนอื่นเราจะมาดูหน้าที่และการทำงานของสารต้านอนุมูลอิสระกันก่อนนะครับ จาก Picture 03 เราจะเห็นว่าสารต้านอนุมูลอิสระจะถูกแทนด้วยสีเขียว ในขณะที่อนุมูลอิสระจะถูกแทนที่ด้วยสีส้ม โดยจากรูปคุณจะเห็นได้ว่าตัวโมเลกุลของอนุมูลอิสระนั้น จะประกอบด้วยนิวเคลียส (จุดใหญ่สีส้มตรงกลาง) และ อิเล็คตรอน (จุดเล็กๆรอบๆจุดสีส้มใหญ่) และ สารต้านอนุมูลอิสระ ก็จะประกอบด้วยนิวเคลียส และ อิเล็คตรอนเช่นกัน แต่ลองสังเกตว่าตัวอนุมูลอิสระนั้นจะมีอิเล็คตรอนอยู่ไม่ครบคู่ เพราะฉะนั้นเมื่ออนุมูลอิสระเข้ามา ในร่างกายของเรา มันจะดึงเอาอิเล็คตรอนจากเซลล์เราไปใช้ ทำให้อนุภาคของเซลล์เรากลายเป็นอนุมูลอิสระ และ มีการทำลายอย่างต่อเนื่อง ทีนี้เมื่อร่างกายมีสารต้านอนุมูลอิสระ (Anti-Auxident) สารต้านอนุมูอิสระ (Anti-Auxident) ก็จะทำหน้าที่ในการปล่อยอิเล็คตรอน จำนวนหนึ่งไปให้กับ อนุมูลอิสระ ก่อนที่ อนุมูลอิสระ เหล่านั้นจะมีโอกาศได้ทำลายเซลล์เนื้อเยื่อของเรา ทำให้อนุมูลอิสระเหล่านั้นหมดฤทธิ์ แต่โชคไม่ดีที่ ร่างกายของเรานั้นจะผลิตสารต้านอนุมูลอิสระ (Anti-Auxident) ออกมาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ร่ายกายของเราจำเป็นต้อง พึ่งพาสารต้านอนุมูลอิสระ (Anti-Auxident) จากแหล่งอื่นๆ อีก ซึ่งได้แก่จากพืชผักทั้งหลาย ดังนั้นผู้ที่ทานผัก มาก จะมีโอกาศได้รับสารต้านอนุมูลอิสระ (Anti-Auxident) ที่มากขึ้นด้วย อย่างไรก็ตามร่างกายเรานั้นต้องการสารต้านอนุมูลอิสระ (Anti-Auxident) ที่ค่อนข้างจะหลากหลาย (เพราะว่าอนุมูลอิสระ (Free Redical) ก็มีที่มาหลากหลายเช่นกัน) ดังนั้นการทานผักแค่ชนิดเดียวย่อมไม่เป็นผลดีแก่ร่างกายโดยรวม

สารต้านอนุมูลอิสระที่เรารู้จักกันนั้น ก็มีอยู่มากมาย เช่นสารต้านอนุมูลอิสระที่อยู่ในรูปของ Vitamin ได้แก่ Vitamin C, Vitamin E, CoQ10 ฯ หรือ สารต้านอนุมูลอิสระ โดยตรง ซึ่งได้แก่สารสกัดจากเมล็ดองุ่น, สารสกัดจากชาเขียว (โพลีฟีนอล), สารสกัดจากเห็นหลินจือ (โพลีเซ็คคาไลด์), กรดอัลฟ่าไลโปอิค, เบต้าแคโรธีน ฯ

ซึ่งสารอาหาร, Vitamin, เกลือแร่ เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถขาดได้เลยในแต่ละวัน เพราะการขาดสารอาหาร อย่างใดอย่างหนึ่ง ย่อมมีผลทำให้การปกป้องร่างกายจากอนุมูลอิสระ ลดประสิทธิภาพลง

แหล่งที่มาของอนุมูลอิสระ

จากรูป Picture 05 จะเห็นได้ว่าอนุมูลอิสระนั้น เกิดจาก 2 ปัจจัย คือ ปัจจัยภายใน และ ปัจจัยภายนอก

ปัจจัยภายในหมายความว่าอย่างไร
ปัจจัยภายในหมายความว่า ร่างกายเรานั่นแหล่ะเป็นตัวสร้างอนุมูลอิสระขึ้นมาเอง โดยเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น หลังจากที่เราหายใจเอาออกซิเจนเข้ามาในร่างกาย และเมื่อเม็ดเลือดแดง นำออกซิเจนเหล่านั้นส่งไปยัง เซลล์ ต่างๆ เซลล์ต่างๆ ก็จะนำออกซิเจนมาเผาผลาญสารอาหารที่เราทานเข้าไปเพื่อให้เกิดพลังงาน ทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้ และ ขั้นตอนนี้เองเราเรียกว่าการสันดาป ซึ่งการสันดาปนี้ เมื่อมันไม่สมบูรณ์ (มีโอกาศเกิดขึ้นได้สูง) ก็จะทำให้เกิดอนุมูลอิสระขึ้นมา โชคดีที่หากท่านเป็นบุคคลทั่วๆไปที่ไม่ใช่นักกีฬา ร่างกายก็จะสามารถขจัดอนุมูลอิสระเหล่านี้ออกไปได้ไม่ยากนัก โดยสิ่งที่เรียกว่าสารต่อต้านอนุมูลอิสระ หรือ Anti Oxidant (แต่ร่างกายก็ผลิตสารต่อต้านอนุมูลอิสระหรือ Anti Auxidant ได้ไม่มากนัก ดังนั้น จึงต้องพึ่งพา สารต่อต้านอนุมูลอิสระจากแหล่งอื่น ได้แก่ พวกพืชผักทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น มะเขือเทศ ที่ให้ไลโคปีน, แครอท ที่ให้สารเบต้าแคโรธีน หรือ ผักโขม ที่ให้กรดอัลฟ่าไลโปอิค ซึ่งจะกล่าวในตอนต่อไป) นี่คือปัจจัยภายในที่เกิด จากกระบวนการทั่วๆไปของร่างกายท่านเอง นอกจากนี้ หากท่านเป็นบุคคลที่ทำงานในบรรยากาศที่มีความเครียดสูง ร่างกายของท่านก็จะสร้างอนุมูลอิสระขึ้นมา มากกว่าปรกติเช่นกัน ดังนั้น ขอให้ท่านจำไว้ว่า อนุมูลอิสระ ที่เกิดจากปัจจัยภายในนั้น เกิดขึ้นตลอดเวลา และ ท่านหลีกเลี่ยงได้ยากมาก

ปัจจัยภายนอกหมายความว่าอย่างไร
ปัจจัยภายนอกที่จะกล่าวถึง ก็คือ อนุมูลอิสระที่เกิดจากแสง UV ควันจากไอเสียรถยนต์ มลพิษทางอากาศจากโรงงานอุตสาหกรรม ไอเสียจากรถยนต์ และ ที่สำคัญที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย
ณ.ปัจจุบัน นั่นก็คือ จากอาหาร

คิดว่าอนุมูลอิสระที่เป็นปัจจัยภายนอกนั้น โดยส่วนใหญ่ทุกๆท่านจะรู้จักกันดีอยู่แล้ว แต่อยากจะกล่าวถึง และ เน้นหนักก็คือ อนุมูลอิสระที่เกิดจากอาหารที่เราทานเข้าไป อาจจะงงว่าทำไมอาหารที่ เราทานเพื่อประทังชีวิตนั้น จึงเป็นแหล่งของอนุมูลอิสระ

อยากจะให้ท่านทั้งหลาย ลองสังเกตุอาหารรอบๆโต๊ะตัวเองให้ละเอียดสักครั้ง ดังนี้
  1. เวลาทานอาหาร ท่านทานอาหารที่ไหน ที่บ้านหรือที่ร้านอาหาร หากเป็นที่บ้าน น่าเชื่อเหลือเกิน ว่าท่านจะปรุงอาหารได้อย่างสะอาดและถูกหลักอนามัย แต่ ท่านเคยรู้หรือไม่ว่า พืชผักที่ท่านทาน อยู่นั้นและเชื่อว่าเป็นแหล่งของเกลือแร่ วิตมินอย่างดีนั้น จริงๆแล้ว ท่านอาจจะไม่ทราบว่า เป็นแหล่งเก็บสะสม สารพิษอย่างดีด้วยเช่นกัน หากเป็นพืชผักชนิดทานใบ ท่านจะได้ยาฆ่าแมลงแน่ๆ ท่าน อาจจะบอกว่า ท่านล้างสะอาดดีแล้ว งั้นผมจะถามท่านกลับว่า ทราบได้อย่างไรว่าสะอาดดีแล้ว สารเคมีที่แฝงมากับผักและผลไม้นั้น ท่านไม่มีทางมองเห็นนอกจะต้องนำไปผ่านกรรมวิธีทางเคมี หรือการส่องดูด้วยกล้องจุลทรรศน์ หากท่านบอกว่าท่านซื้อพืชผักจากร้านขายผักปลอดสารพิษ ท่านทราบหรือไม่ว่าผักปลอดสารพิษนั้น เค้าปลูกกันอย่างไร จริงๆแล้วผักปลอดสารพิษ โดย ส่วนใหญ่แล้ว ก็ใช่ยาฆ่าแมลงอยู่นั่นเอง แต่การใช้ยาฆ่าแมลงของผักปลอดสารพิษนั้น จะใช้ในปริมาณ ที่ถูกจำกัด และ ใช้ก่อนที่จะเก็บผลผลิตเป็นเวลานานพอสมควร โดยเชื่อว่า เมื่อทิ้งไว้นานพอสมควรแล้ว สารเคมีเหล่านั้นจะสลายไปใน อากาศ แต่ท่านทราบหรือไม่ว่า เมื่อใช้สารเคมีบ่อยเข้าๆ สารเคมีเหล่านั้นก็จะสะสมในดิน จนทำให้ดินที่ใช้ปลูกพืชผักเหล่านั้น อุดมไปด้วยสารเคมีแล้วทีนี้ เวลาปลูกผักในดินเหล่านั้น พืชผักก็จะได้ รับสารเคมีที่อยู่ในดินต่อไป ส่วนถ้าเป็นพืชทานหัว เช่น แครอท, หัวใช้เท้า, มัน, มันเทศ ท่านจะได้รับยาฆ่าหญ้าแน่ๆ เพราะ การปลูกพืชเหล่า นี้เกษตรกรต้องใช้ยาฆ่าหญ้าเป็นจำนวนมากเพื่อควบคุมปริมาณของวัชพืช ไม่ให้มาทำลายผลผลิตเหล่านั้น
  2. นอกจากนี้ สำหรับท่านที่ชอบทานอาหารนอกบ้านและชอบทานอาหารพวกปิ้งย่าง ขอให้ท่านพึงระลึกเสมอว่า ท่านมีโอกาศป่วยเป็นมะเร็งสูงกว่าบุคคลทั่วไปอย่างน้อย 20 เท่า เพราะปรกติแล้วอาหารปิ้งย่างเหล่านั้น ก็ทำให้ท่านเสี่ยงเป็นมะเร็งสูงกว่าปรกติอยู่แล้ว แต่หากปัจจุบัน อาหารปิ้งย่างหลายๆอย่างจะถูกหมักด้วยผงชูรส ซึ่งผงชูรสนั้น เมื่อได้รับความร้อนโดยตรงจากการปิ้ง หรือ ย่างจะทำให้ผงชูรสนั้นเปลี่ยนเป็นสารเคมีที่ส่งเสริมให้เกิดการเป็นมะเร็งได้ง่ายขึ้นอีก 20 เท่า
เป็นอย่างไรกันบ้างครับ สำหรับเรื่องของอนุมูลอิสระ จริงๆแล้ว ปัจจัยภายนอกที่ก่อให้เกิดอนุมูลอิสระนั้นยังมีอีกหลายชนิด นอกจากอาหารที่กล่าวถึง ได้แก่อนุมูลอิสระจากแสง UV,
อนุมูลอิสระจากควันไอเสียรถยนต์, อนุมูลอิสระจากควันบุหรี่, อนุมูลอิสระจากมลพิษในอากาศที่เกิดจากโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งผมจะนำเสนอในบทต่อไป

อย่างไรก็ตาม ผมก็อยากให้ทุกๆท่านพึงระลึกไว้เสมอว่า เราต้องดูแลสุขภาพของเราให้ดีนะครับ จำไว้ว่า "ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐนะครับ"

ค่า ORAC หรือ Oxygen radical absorbance capacity คืออะไร?

ปัจจุบันนี้คำว่า สารต่อต้านอนุมูลอิสระ หรือ Antioxidant กำลังเป็นที่รู้จัก และ เป็นที่นิยมในการเอาคำๆนี้มาโฆษณา กันอย่างกว้างขวาง ทำให้ผลิตภัณฑ์ต่างๆที่ผลิตขึ้นมา แล้วใช้คำ คำนี้มาเป็น Wording ในการโฆษณาสินค้า ต่างก็ขายดิบขายดีกันอย่างเทน้ำเทท่า ทั้งๆที่ผลิตภัณฑ์บางยี่ห้อ มีสารต้านอนุมูลอิสระ จริง แต่การที่จะใช้ได้ผลหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะบางผลิตภัณฑ์มักจะอ้างผลจากการทดลองจากห้องทดลอง แต่ไม่สามารถหาผลลัพท์จากการทดลองใช้จริง จากแหล่งที่มา ที่น่าเชื่อถือ

มาวันนี้ ผมมีศัพท์ใหม่ในวงการ สารต้านอนุมูลอิสระ มาให้ทุกๆท่านได้ทำความเข้าใจกันอีกแล้วครับ ศัพท์คำนี้คือคำว่า ORAC (อ่านว่า โอ-แร็ค) หรือเป็นคำที่ย่อมาจาก Oxygen radical absorbance capacity

คำว่า ORAC หรือ Oxygen radical absorbance capacity มีความหมายตรงตัวว่า ปริมาณการดูดจับอนุมูลออกซิเจน

ดังนั้น สามารถกล่าวได้ว่า ORAC คือ วิธีการวัดศักยภาพ ของสารต้านอนุมูลอิสระ ที่จะทำให้อนุมูลอิสระ ที่เกิดขึ้น กลายเป็นกลาง ซึ่งจากที่ทราบกันแล้วว่า อนุมูลอิสระคือปัจจัยที่ทำให้เรา แก่และเจ็บป่วย ปริมาณค่า ORAC ที่สูงกว่าหรือมากกว่า จะมีผลต่อต้านการทำลายของอนุมูลอิสระได้มากกว่า [The higher the ORAC value, the more effective the antioxidant’s capacity against free radical damage]

ORAC Score หรือคะแนนโอแรค ซึ่งหมายถึง คะแนนที่ได้จากการทดลองหาค่าความสามารถในการ ต้านอนุมูลอิสระของอาหาร จากห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ กรรมวิธีและกระบวนการในการตรวจหาค่า ORAC Score ของ อาหารแต่ละชนิดเป็นวิธีการมาตรฐาน ที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ มีความสลับซับซ้อน และค่าที่ได้จากการทดลอง ก็สามารถใช้เป็นบรรทัดฐาน ในการประเมินประสิทธิภาพของอาหารแต่ละชนิด ที่มีความสามารถในการออกฤทธิ์ ต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งอาหารที่มีค่า ORAC Score สูงก็จะมีประสิทธิภาพในการต้านทาน และลดอุบัติการณ์ ของโรคร้ายหลายชนิดซึ่งมีสาเหตุจากอนุมูลอิสระ เช่น โรคมะเร็ง และโรคหัวใจ เป็นต้น

"อาหารที่มีค่า ORAC Score สูงยังสามารถปกป้องเซลล์ และองค์ประกอบของเซลล์ ให้ปลอดภัยจากการถูกทำลายเสียหายจาก กระบวนการอ๊อกซิเดชั่น (Oxidative Damage)" ซึ่งเป็นผลมาจาก ปฏิกิริยาเคมีระหว่างอนุมูลของอ๊อกซิเจน และสารเคมีต่างๆ ที่สะสมอยู่ตาม ธรรมชาติภายในร่างกาย

กระบวนการเหล่านี้ แท้จริงแล้วเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเองกับทุกๆคนในทุกๆวัน กิจวัตรประจำวันเช่นการทำงาน การรับประทานอาหาร อากาศที่ไม่บริสุทธิ์ แสงแดด และ คลื่นแม่เหล็กจากเครื่องใช้ไฟฟ้า แม้แต่กระบวนการย่อยอาหารที่เกิดขึ้นภายในร่างกาย ก็ล้วนเป็นกลไกที่สามารถสร้างอนุมูลของอ๊อกซิเจนขึ้นได้เอง
ดังนั้น ถ้าเราทานสารอาหารที่มีค่า ORAC สูง ก็จะช่วยให้ร่างกายได้รับสารต่อต้านอนุมูลอิสระ หรือ Antioxidant ปริมาณสูงด้วยเช่นกัน แต่ การวัดค่า ORAC นั้น เป็นการวัดค่า สารต่อต้านอนุมูลอิสระ หรือ Antioxidant ที่ละลายได้เฉพาะในน้ำได้เท่านั้น (เช่น Vitamin B บางชนิด และ Vitamin C) ส่วนสารต้านอนุมูลอิสระที่ละลายในไขมันได้ ไม่สามารถตรวจสอบได้ด้วยวิธีการนี้ (เช่น Vitamin A, Vitamin E, Vitamin D, Vitamin K ฯลฯ)
เพราะฉะนั้น หากผลิตภัณฑ์ใดที่กล่าวอ้างว่ามี ORAC SCORE สูง ก็ให้เข้าใจว่าเป็นการวัดค่า ORAC เฉพาะ สารต่อต้านอนุมูลอิสระ หรือ Antioxidant ที่ละลายเฉพาะในน้ำเท่านั้น และ การตรวจสอบเป็นการตรวจสอบในห้อง LAB เท่านั้น


มาตรฐาน GMP คืออะไร?

GMP หรือ Good Manufacturing Practice คืออะไร
Good Manufacturing Practice (GMP) หมายถึง หลักเกณฑ์วิธีการที่ดี ในการผลิตอาหาร เป็นเกณฑ์หรือข้อกำหนดขั้นพื้นฐาน ที่จำเป็นในการผลิต และควบคุมเพื่อให้ผู้ผลิตปฏิบัติตาม และทำให้สามารถผลิตอาหารได้อย่างปลอดภัย โดยเน้นการป้องกัน และขจัดความเสี่ยง ที่อาจจะทำให้อาหารเป็นพิษ เป็นอันตรายหรือเกิดความไม่ปลอดภัยแก่ผู้บริโภค GMP มี 2 ประเภทดังนี้
  • GMP สุขลักษณะทั่วไป หรือ General GMP เป็นหลักเกณฑ์ที่นำไปใช้ปฏิบัติสำหรับอาหารทุกประเภท
  • GMP เฉพาะผลิตภัณฑ์ หรือ Specific GMP เป็นข้อกำหนดที่เพิ่มเติมจาก GMP ทั่วไปเพื่อมุ่งเน้นในเรื่องความเสี่ยง และความปลอดภัยของแต่ละผลิตภัณฑ์อาหารเฉพาะมากยิ่งขึ้น
หลักการของระบบ GMP
หลักการของ GMP จะครอบคลุมตั้งแต่ สถานที่ตั้งของสถานประกอบการ โครงสร้างอาคาร ระบบการผลิตที่ดี มีความปลอดภัย และมีคุณภาพได้มาตรฐานทุกขั้นตอน นับตั้งแต่เริ่มต้น วางแผนการผลิต ระบบควบคุม ตั้งแต่วัตถุดิบระหว่างการผลิต ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป การจัดเก็บการควบคุมคุณภาพ และการขนส่งจนถึงผู้บริโภค มีระบบบันทึกข้อมูล ตรวจสอบและติดตามผลคุณภาพผลิตภัณฑ์ รวมถึงระบบการจัดการที่ดี ในเรื่องสุขอนามัย (Sanitation และHygiene) เพื่อให้ผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย มีคุณภาพ และความปลอดภัย เป็นที่มั่นใจเมื่อถึงมือผู้บริโภค ทั้งนี้ GMP ยังเป็นระบบประกันคุณภาพขั้นพื้นฐาน ก่อนที่จะพัฒนาไปสู่ระบบประกันคุณภาพอื่นๆต่อไป เช่นระบบ HACCP (Hazards Analysis and Critical Control Points) และ ISO 9000 อีกด้วย

GMP ในประเทศไทย
สำหรับประเทศไทย สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) นับเป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่ ในการตรวจรับรองระบบ GMP อาหารในประเทศไทย รวมทั้งมีหน้าที่ในการตรวจติดตาม การปฏิบัติของผู้ประกอบการอาหาร และน้ำดื่มไทย ให้มีการปฏิบัติให้สอดคล้องกับ GMP ที่บังคับใช้ตามกฎหมาย

ระบบ GMP อาหารเข้ามาในประเทศ และเป็นที่รู้จักครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529 ภายใต้แผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติฉบับที่ 6 และตลอดระยะเวลาเกือบ 20 ปีที่ผ่านมา สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ได้ดำเนินการเกี่ยวกับระบบ GMP ดังนี้ เริ่มจากการอบรม ทั้งกับผู้ประกอบการ และเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ให้เข้าใจหลักการของระบบ จัดทำโครงการยกระดับ มาตรฐานการผลิตอาหารประเภทต่างๆ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ได้นำระบบ GMP มาใช้พัฒนา สถานที่ผลิตอาหารของประเทศเป็นครั้งแรก ในลักษณะส่งเสริม และยกระดับมาตรฐานการผลิต ในอุตสาหกรรมอาหาร แก่ผู้ประกอบการแบบสมัครใจ ภายใต้แผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติฉบับที่ 6 และตลอดระยะเวลาเกือบ 20 ปีที่ผ่านมาสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ได้ดำเนินการในเรื่องนี้ เป็นขั้นตอนตามลำดับกล่าวคือ เริ่มจากจัดทำโครงการฯ เสนอเพื่อให้สภาวิจัยฯ ให้ความเห็นชอบร่างหลักเกณฑ์ GMP ของประเทศต่างๆ โดยจัดลำดับความสำคัญ ของผลิตภัณฑ์ ที่มีต่อการบริโภค และต่อเศรษฐกิจของประเทศ เช่นน้ำบริโภค เครื่องดื่มนมพร้อมดื่ม และ อาหารกระป๋องเป็นต้น จัดการฝึกอบรมให้กับผู้ประกอบการ และเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ให้เข้าใจในหลักการของระบบ นอกจากนั้นมีการตรวจสอบ ก่อนและหลังการอบรมให้ความรู้ พร้อมทั้งมีการประเมินผล และออกใบเกียรติบัตรให้ เพื่อเป็นแรงจูงใจซึ่งการดำเนินการครั้งนั้น ทั้งหมดเพื่อประเมิน และกระตุ้นผู้ประกอบการ ให้มีความสนใจที่จะพัฒนา สถานที่ผลิตเป็นระยะอย่างต่อเนื่อง

หลังจากนั้นในปี 2535 เป็นต้นมา สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา โดยกองควบคุมอาหาร ได้มีมาตรการให้การรับรองระบบ GMP (Certificate GMP) แก่ผู้ประกอบการในลักษณะสมัครใจ

การบังคับใช้ GMP ตามกฎหมาย
GMP ที่นำมาเป็นมาตรการ บังคับใช้เป็นกฎหมายนั้น ได้นำแนวทางข้อกำหนดของ Codex มาประยุกต์ใช้ ซึ่งเป็นที่ยอมรับของสากล แต่มีการปรับในรายละเอียดบางประเด็นหรือปรับให้ง่ายขึ้น (Simplify) เพื่อให้เหมาะสมกับ ศักยภาพของผู้ผลิตอาหารภายในประเทศ ให้สามารถปฏิบัติได้จริง แต่ยังมีข้อกำหนด ที่เป็นหลักการที่สำคัญเหมือนกับของ Codex แต่สามารถนำไปใช้ได้ กับสถานประกอบการทุกขนาด ทุกประเภท ทุกผลิตภัณฑ์ ตามสภาพการณ์ของประเทศไทย นอกจากนี้ยังเป็นการพัฒนามาตรฐานสูงขึ้นมา จากหลักเกณฑ์ขั้นพื้นฐาน (Minimum Requirement) ที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ใช้ในการพิจารณาอนุญาต ผลิตจึงเป็นเกณฑ์ซึ่งทั้งผู้ประกอบการ และเจ้าหน้าที่รู้จักคุ้นเคยกันดี และปฏิบัติกันอยู่แล้ว เพียงแต่ต้องมีการปฏิบัติในรายละเอียด บางประเด็นที่เคร่งครัด และจริงจังมากขึ้น ซึ่งอาจกล่าวได้ว่า GMP สุขลักษณะทั่วไปนี้ ผู้ประกอบการสามารถนำไปปฏิบัติตามได้จริง ในทางปฏิบัติ ในขณะที่กฎระเบียบข้อบังคับ หลักการสำคัญ ยังมีความน่าเชื่อถือในระดับสากล

สำหรับ GMP เฉพาะผลิตภัณฑ์ (Specific GMP) นั้น สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ได้กำหนดให้น้ำบริโภค เป็นผลิตภัณฑ์ชนิดแรก ที่ผู้ประกอบการจะต้องปฏิบัติตาม GMP เฉพาะเนื่องจากการผลิต มีกระบวนการที่ไม่ซับซ้อนและลงทุนไม่สูง รวมทั้งผู้ประกอบการน้ำดื่มในปัจจุบัน เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก จากการตรวจสอบจำนวนผู้ประกอบการ ที่ได้รับอนุญาตจาก สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา และสำนักงานสาธารณสุข จังหวัด ทั่วประเทศในปี 2546 มีประมาณ 4,000 รายทั่วประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่ ผู้ประกอบการรายย่อย มีการผลิตโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัย ของผู้บริโภคทำให้เกิดปัญหา การปนเปื้อนเชื่อจุลินทรีย์ในผลิตภัณฑ์ ทำให้ผลิตภัณฑ์ไม่ปลอดภัย ต่อผู้บริโภค

สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา จึงเห็นว่าจำเป็นที่จะต้องมีมาตรการ และหาวิธีการแก้ไข และป้องกันในเรื่องนี้ อย่างจริงจังมากขึ้น ทั้งนี้จะเน้นการควบคุมสถานที่และกระบวนการผลิต โดยใช้หลักการ GMP เฉพาะผลิตภัณฑ์เข้ามาเป็นหลักเกณฑ์ บังคับทางกฎหมาย เพื่อให้ผู้ผลิตน้ำบริโภคมีความตระหนัก มีการควบคุมตรวจสอบและเห็นความสำคัญในเรื่อง คุณภาพมาตรฐาน และความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ หลักการของ GMP น้ำบริโภค ที่ไทยบังคับใช้เป็นกฎหมายนั้น จะใช้แนวทางของกฎหมายอเมริกา ที่กำหนดอยู่ใน Code of Federal Regulation title ที่ 21 Part 129 Processing and botting of bottled drinking water และมาตรฐานสากล Codex (Code of Hyfiene for Bottled/Packaged Drinking Waters) ซึ่งสอดคล้องกับ GMP สุขลักษณะทั่วไป โดยมีการขยายเนื้อหา ในหมวดที่เกี่ยวกับกระบวนการผลิต ให้เป็นไปตามขั้นตอนที่ถูกต้อง ของผลิตภัณฑ์ น้ำบริโภค เพื่อให้ผู้ผลิต สามารถควบคุมได้ครบถ้วน ทุกจุดของการผลิตมากยิ่งขึ้น

GMP ที่เป็นกฎหมายบังคับใช้ของประเทศไทยมีด้วยกัน 2 ฉบับคือ
  1. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่193) พ.ศ. 2543 และ (ฉบับที่239) พ.ศ.2544 เรื่องวิธีการผลิต เครื่องมือเครื่องใช้ ในการผลิต และการเก็บรักษาอาหาร(GMP สุขลักษณะทั่วไป)
  2. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่220) พ.ศ. 2544 เรื่องน้ำบริโภค ในภาชนะบรรจุปิดสนิท (ฉบับที่3) (GMP น้ำบริโภค)
GMP กฎหมายดังกล่าวมีผลบังคับใช้สำหรับผู้ผลิตอาหารรายใหม่ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม 2544 ส่วนรายเก่ามีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม 2546

ข้อกำหนด GMP สุขลักษณะทั่วไปมี 6 ข้อกำหนดดังนี้
  1. สถานที่ตั้งและอาคารผลิต
  2. เครื่องมือเครื่องจักรและอุปกรณ์ในการผลิต
  3. การควบคุมกระบวนการผลิต
  4. การสุขาภิบาล
  5. การบำรุงรักษาและการทำความสะอาด
  6. บุคลากรและสุขลักษณะ
ในแต่ละข้อกำหนด มีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อให้ผู้ผลิตมีมาตรการป้องกัน การปนเปื้อนอันตราย ทั้งทางด้านจุลินทรีย์ เคมี และ กายภาพ ลงสู่ผลิตภัณฑ์ ซึ่งอาจมาจากสิ่งแวดล้อมตัวอาคาร เครื่องจักรอุปกรณ์ที่ใช้ การดำเนินงานในแต่ละขั้นตอน การผลิต รวมถึงการจัดการ ในด้านสุขอนามัย ทั้งในส่วนของความสะอาด การบำรุงรักษา และผู้ปฏิบัติงาน

ข้อกำหนด GMP น้ำบริโภคมี 11 ข้อกำหนด ดังนี้
  1. สถานที่ตั้งและอาคารผลิต
  2. เครื่องมือเครื่องจักรและอุปกรณ์การผลิต
  3. แหล่งน้ำ
  4. การปรับคุณภาพน้ำ
  5. ภาชนะบรรจุ
  6. สารทำความสะอาดและฆ่าเชื้อ
  7. การบรรจุ
  8. การควบคุมคุณภาพมาตรฐาน
  9. การสุขาภิบาล
  10. บุคลากรและสุขลักษณะผู้ปฏิบัติงาน
  11. บันทึกและรายงาน
สำหรับวัตถุประสงค์ในแต่ละข้อกำหนดนั้น เช่นเดียวกับ GMP ของสุขลักษณะทั่วไป แต่ GMP น้ำบริโภคนั้น จะเน้นประเด็นการควบคุม กระบวนการการผลิตน้ำบริโภคโดยขยายรายละเอียด ในการควบคุมเพื่อป้องกัน การปนเปื้อนชัดเจนยิ่งขึ้น ตั้งแต่ข้อ 3-8 ซึ่งเป็นขั้นตอนในการผลิต และมีการเพิ่มเติมในส่วนของบันทึก และรายงานเพื่อให้ผู้ผลิตเห็นความสำคัญ และประโยชน์ในการเก็บข้อมูลรายงานบันทึกที่เกี่ยวข้อง เช่น ผลวิเคราะห์แหล่งน้ำ และ ผลิตภัณฑ์เป็นต้น ซึ่งจะช่วยป้องกันหรือแก้ไขเมื่อเกิดปัญหากับผลิตภัณฑ์ได้

ที่มา : Good Manufacturing Practice (GMP)


วันพฤหัสบดีที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

G3 Testimonial : Connie Fo Yen Ping & her son


Connie Fo Yen Ping & her son
Joshua Chong (5)
"Immune System Improved!"

I'm a mother of a 16 year-old teen and 2 other children, age 15 and 5 1/2 year old. My youngest son, Joshua,
is the weakest amongst them. He frquently has fever and coids. His doctor bills would cost between RM40 and RM100, if the visit includes a blood test.
Unfortunely, Joshua developed an allergy to paracetamol - his whole body would develop rashes for months. Since then, i would take him to see a Chinese Physician - not a cheap alternative; each visit could vary from RM70 - RM100. As Chinese medicine usually takes a bit longer before we see resulths, Joshua was sick for months, causing his health to deteriorate even further. He lost his appetite, his weight and was getting very pale.
About two months ago, a friend of mine, Daniel Poon, recommended Gac for Joshua. Since drinking this juice blend, I could see a tremendous difference in him! He is now more healthy then before. He does not fall ill easily now, even after playing with other children, who are suffering from flu. If he develops a cough, it would only last a few days.
Joshua has a healthy appetite now; he eats well and is putting on weight. I can see his rosy cheeks now! Joshua loves gac juice. After morning and evening meals, he would open the fridge and take 2 spoonfuls of gac juice byhimself. gac juice is definitely money well spent!


คุณคอนนี่ โฟ เย็น ปิง และ ลูกชายอายุ 5 ขวบครึ่ง
ส่งเสริมระบบภูมิคุ้มกันในร่างกาย
ลูกชายคนเล็กของดิฉันอายุ 5 ขวบครึ่ง และ มีสุขภาพที่ไม่แข็งแรง เป็นหวัด และ มีไข้บ่อย และ ที่แย่ยิ่งกว่านั้น โจชัวแพ้ยาพาราเซตตามอน จะเป็นผื่นแดงตามผิวเกือบ 1 เดือน ดิฉันเคยพาไปหาหมอจีน แต่ค่าใช้จ่ายก็ไม่ใช่จะถูก การรักษาใช้เวลานานกว่าจะเห็นผล ช่วงที่ใช้ยาจีน ลูกดูแย่มาก ไม่ว่าจะเบื่ออาหาร น้ำหนักลด ตัวซีด จนเมื่อ 2 เดือนที่ผ่านมา เพื่อนดิฉันได้แนะนำเครื่องดื่มจากผลแก็ก ให้กับโจชัว ดิฉันเห็น การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ เขามีสุขภาพดีขึ้นมากอย่างน่าตกใจ ไม่เจ็บป่วยง่ายเหมือนเดิม แม้ว่าจะไปเล่นกับเพื่อนที่ป่วยเป็นไข้หวัดก็ตาม และ ถ้าไอ ก็จะเป็นแค่ช่วงสั้นๆ เท่านั้น เขารับประทานอาหารได้มากขึ้น และ แก้มของเขาก็ดูเป็นสีชมพูมากขึ้นด้วย โจชัวชอบเครื่องดื่มจากผลแก็กมาก เขารับประทานครั้งละ 2 ช้อนโต๊ะหลังอาหาร เช้า และ เย็น บอกได้เลย มันคุ้มค่าจริงๆ


G3 คืออะไร? และ มีประโยชน์อย่างไรกับสุขภาพ?


Gâc (แก็ก) คือ เครื่องดื่มเสริมในรูปของ "นาโน" ตามธรรมชาติ ซึ่งให้การดูดซึมที่เพิ่มขึ้นกว่าผลิตภัณฑ์ที่คล้ายๆกันในตลาด ผลแก็ก ถูกนำมาใช้ในการบำรุงรักษาสุขภาพมา ตั้งแต่สมัยโบราน ซึ่งช่วยฟื้นฟูร่างกายในระดับเซลล์, ป้องกันการทำลาย DNA จากอนุมูลอิสระ ส่งเสริมระบบภูมิคุ้มกันให้กับร่าง กาย ในอดีตมันถูกใช้สำหรับส่งเสริมการเจริญเติบโตของเด็ก รักษาโรคตาบอดกลางคืน และทาแผลที่ติดเชื้อและไหม้ เพื่อกระตุ้นให้แผลหายเร็ว และ เป็นปรกติเร็วขึ้น

Gâc (แก็ก) มีปริมาณของเบต้าแคโรทีน มากกว่าแครอท 10 เท่า มีไลโคปีนมากกว่ามะเขือเทศ 70 เท่า มีกรดไขมันสูงที่สุดในหมู่ผลไม้ซึ่งกรดไขมันช่วยให้แคโรทีนอยด์ถูก ดูดซึมเข้าสู่ร่างกายได้สูงขึ้น นอกจากนี้เครื่องดื่ม G3 ยังประกอบด้วยสุดยอดผลไม้สกัดอีก 3 ชนิดคือ
  1. ผลซีลี่ คิงออฟไวตามิน ซี มี มากกว่าส้ม 60 เท่า พบในแถบภูเขาสูงตะวันตกเฉียงใต้ของจีน
    • ลดความเสี่ยงของการเกิดมะเร็ง
    • เสริมสร้างพลังงานและความสดชื่น
    • ส่งเสริมสุขภาพผิว
    • ส่งเสริมสุขภาพของหลอดเลือด
    • ชลอการเสื่อมของเซลล์
    • และมีวิตามิน และ สารต้านอนุมูลอิสระอื่นๆที่มีประสิทธิภาพ สูง
  2. สับปะรดไซบีเรี่ยน มีประวัติการนำมาใช้เพื่อการดูแลร่างกายมานานนับพันปี และ มีบันทึกกล่าวถึงในตำรับสมุนไพรของจีน บันทึกในอดีตกล่าวว่า มีประโยชน์ช่วยเสริมสร้างพลังงาน, ภูมิคุ้มกัน, เสริมสร้างการทำงานของตับ, สำหรับโรคผิวหนังบางชนิด
    • เสริมสร้างพลังงาน
    • เสริมสร้างการรักษาแผล
    • ปกป้องผิวจากการทำลายของแสงยูวี
    • ลดความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็ง
    • ลดความเสี่ยงของการเกิดโรคหัวใจ
    • ดูแลเรื่องความดันโลหิต
    • เสริมสร้างสุขภาพของการย่อยอาหาร
    • เสริมสร้างสุขภาพของหลอดเลือด
    • เสริมสร้างสุขภาพของต่อมลูกหมาก
  3. ไชนีส ไลเซียม Lycium barbarum L. หรือรู้จักในนาม wolfberry หรือ the herb of longivety มีประวัติการใช้ที่ยาวนาน และเชื่อว่าเป็นผลไม้ที่ช่วยให้อายุยืนและสุขภาพดี มีบันทึกกล่าวไว้ว่า chinese lycium fruit ช่วยเสริมสร้างการมองเห็น, ป้องกันการปวดหัวเนื่องจากปัญหาที่มาจากตับและไต ประกอบด้วยซีแซนทีนมากกว่า 40 เท่าของข้าวโพดเหลือง ซึ่งเป็นแคโรทีนอยด์ประสิทธิภาพสูง สำคัญต่อสุขภาพดวงตา
    • ลดความเสี่ยงของการเกิดมะเร็ง
    • เสริมสร้างภูมิคุ้มกัน
    • เสริมสร้างพลังงาน
    • เสริมสร้างสุขภาพของดวงตา
    • เสริมสร้างสุขภาพของตับ,ปอด
    • บรรเทาอาการปวดศีรษะ
    • เสริมสร้างสุขภาพผิว
    • กระตุ้นภูมิคุ้มกันให้กับร่างกาย
    • มีสารต้านอนุมูลอิสระหลายชนิด
  4. ผลไม้อื่นๆ นอกจากนี้ยังมีสารสกัดจากผลไม้อื่นๆอีก ได้แก่แอปเปิ้ล ลูกแพร องุ่น และ อะเซลาล่า เชอร์รี่
จะเห็นได้ว่าผลไม้ที่นำมาผสมเป็นเครื่องดื่ม G3 นั้น เป็นผลไม้ที่มีประโยชน์สูง ซึ่งทำให้ผลิตภัณฑ์ G3 แตกต่างจากเครื่องดื่มบำรุงสุขภาพต่างๆที่มีอยู่ในท้องตลาด

ความโดดเด่นของผลิตภัณฑ์
  1. รวมผลไม้สมุนไพรจีนหายาก 4 ชนิดที่ให้สารต้านอนุมูลอิสระเข้มข้นกว่าผลไม้ทั่วไป 10 - 70 เท่า
  2. ให้สารอาหารมากกว่า 170 ชนิด ที่มีประโยชน์กับร่างกาย
  3. เป็นเจ้าแรก เจ้าเดียว และ เป็นสูตรที่จดสิทธิบัตรเรียบร้อยแล้ว
  4. นาโนธรรมชาติ Lipocarotene ช่วยเพิ่มการดูดซึมสารอาหาร 40%
  5. ดูดซึมเร็ซ เพิ่มระดับสารต้านอนุมูลอิสระได้อย่างรวดเร็ว และ มากกว่าน้ำมังคุด และ ลูกยอเกือบ 4 เท่า
  6. ปลอดภัยสูง เพราะมีการนำมาใช้นานกว่าพันปี มีบันทึกในตำรายาจีนโบราณ
  7. การศึกษาวิจัยกว่า 303 ฉบับ ขณะที่ผลิตภัณฑ์น้ำผลไม้อื่นมีแค่ 100 กว่าฉบับ
  8. น้ำผลไม้ธรรมชาติ 100% ไม่เจือจาง ปราศจากสารเคมีแต่งกลิ่นและสี
ประโยชน์ที่ได้รับจากผลิตภัณฑ์ (อ้างอิงจากการศึกษาคุณประโยชน์ของผลไม้ทั้ง 4 ชนิด)
  1. ช่วยดูแลสุขภาพดวงตา มีผลดีต่อภาวะต้อกระจก, ต้อหิน, ดาแห้ง และ การมองเห็น
  2. เสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกันให้แข็งแรง
  3. ต้านการเสื่อมของเซลล์ ชะลอความเสื่อมชราของเซลล์ในร่างกาย โดยต่อต้านอนุมูลอิสระ และ กระตุ้นการสร้างเอนไซด์ต้านอนุมูลอิสระตามธรรมชาติ เช่น ซูเปอร์ออกไซด์ ดิสมิวเตส (SOD) คาตาเลส (CAT) และ กลูต้าไธโอน เพอร์ออกซิเตส (GPX)
  4. สุขภาพของกล้ามเนื้อ ปกป้องข้อ และเสริมสร้างความแข็งแรงของเนื้อเยื่อ
  5. ลดความเสี่ยงของโรคหัวใจ และ หลอดเลือด ช่วยรักษาความดันโลหิตให้คงที่ และ ลดไขมันร้าย (LDL) รักษาระดับไขมันดี (HDL)
  6. ส่งเสริมสุขภาพของผิวหนัง โดยเฉพาะการปกป้องผิวด้วยการดูดซับรังสีจากแสงแดด
  7. ลดความเสี่ยงของการเกิดเซลล์มะเร็ง อันเนื่องมาจากการทำลายของอนุมูลอิสระ
  8. ช่วยให้ร่างกายสดชื่น กระปรี้กระเปร่า เสริมสร้างพลังงานให้แก่ร่างกาย และลดความเครียด
  9. บรรเทาอาการปวดศีรษะ โดยเฉพาะโรคไมเกรน
  10. ช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือด และ ช่วยรักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้คงที่
  11. เสริมสุขภาพของระบบประสาทและสมอง ป้องกันภาวะความจำเสื่อม และ ภาวะสมองขาดเลือด
  12. มีฤทธิ์ในการต้านเชื้อรา เชื้อแบคทีเรีย และ ต้านการอักเสบของเนื้อเยื่อ
  13. ส่งเสริมสมรรถภาพทางเพศ และ ต่อมลูกหมาก
  14. ช่วยเสริมสร้างกระบวนการสมานของบาดแผล
  15. ส่งเสริมการทำงานของระบบย่อยอาหาร และ บำรุงตับ
  16. ส่งเสริมระบบขับถ่ายให้ทำงานดีขึ้น


.

.